MADA's profilepooh...(^ i ^)...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 17

    ทำบุญ...เก้า...วัด ในวันดี ^^...

    Auto...Rainbow
     
                 ^^"...กว่าจะได้อัพเหอๆ เอาน่ะ ว่าจะมาอัพสิ่งดีในวันดีๆ แบบนั้นแล้วก็ต้องขึ้นต้นดีๆ ซิน่ะ
     
    เป็นครั้งแรกในรอบปี เลยล่ะที่บ้าน.......... จะรวมพลกันได้ถึงจะไหม๋ครบไป 2 บ้านก็ตามที (เศร้านิดส์ๆ)
     
    แต่ก็เป็นจุดเริ่มตันในวันดีๆ วันศีล วันเจ้าแบบนี้ ...สาธุ
     
                ด้วยความที่ตื่นสายจนเป็นนิสัย การตื่นมาตักบาตรให้ทันท่านพ่อเลยเป็นเรื่องที่ ยากยิ่ง
     
    แถมในวันอาสาหบูชา วันหยุดซะด้วยแล้วตัวขึ้เกียจอย่างเราก็ยาวเลยอ่ะดิ ตื่นมาอีกที ก็ปาเข้าไปจะ 9 โมงเช้าแล้วล่ะ
     
    เหอๆ ตื่นมาก็มาเล่นคอม (ด้วยความเคยชิน) วันนี้ดูแปลกๆ ทั้งพ่อและพี่แต่งตัวยังก่ะจพะไปเที่ยวที่ไหน๋กัน (อันนี้รุ้แค่ว่าจะไปวัด)
     
    หลายก็นอนก้นโด่งอยู่ไม่รู้เรื่องเลย มาถึงบางอ้อก็ตรงที่ชวนเราไปซื้อเทียนพรรษา โอ้!! ไปถวายเทียนกัน!! แบบ Adventure..ม๊ากๆ
     
    แบบว่าเจอวัดไหน๋ เข้าไปจอดถวายกันที่นั่นเลย เหอๆ คิดในใจแล้วมันจะออกมาแบบไหน๋กันล่ะเนี้ย ..C" i"D..ฉงฉัย?!?..
     
               รวมพลกันได้ก็ปาเข้าไปเกือบๆ จะเที่ยงแล้ว เหอๆ เป็นอะไรที่เป็นโลโก้ของบ้านเราจริงๆ 555++ ...(โป๊ก!!...โอ๊ยเจ็บน่ะเจ้!!)
     
    ออกเดินทางมาทางไปจังหวัดหนองคาย (ไหม๋ต้องมาทางนี้ด้วยนิ?!?~~"...) เข้าถวายวัดแรก (แบบว่าลืมสนิทเลยไหม่ได้จดบันทึกซื้อวัดไว้)
     
    วัดที่ 2 3 4 แต่ละวัดที่ไปถวายเทียน ให้บรรยากาศไหม๋เหมือนกันเลยน่ะ ใครว่าวัดทางภาคอีสานเราไหม๋สวย!!...(ไหม๋มีใครนิ?)
     
    แต่ละวัดมีรูปแบบเป็นเอกเทศน์ตามชุมชนที่เป็นมา ...(อ่าใช้คำซะงั้น เหอๆ เรา) เพิ่งจะผ่านมาได้ไหม๋เท่าไหร่ นั่งรถผ่านไปได้สักพัก
     
    เห็นมีแผงขายมะพร้าวสด อ่า...ก๊าบคิดถูกล่ะ แวะซะก๊าบจะเหลือเราะ??~i~"...จอดรถซื้ออะไรที ยังก่ะทัวร์ลง...555++
     
    ทั้งสองคันก็เทียบท่า อุดหนุนซะจนแม่ค้าหน้าบานเป็นกระดง!!...
     
               ซักพัก...ท่านแม่ทัพ (ท่านพ่อเรานิเอง) ก็บัญชามาว่าไงถวายอีกสัก 1-2 วัดเราก็ไปหาไรกินกัน (ใจเต้นตุ๋บๆ หิวๆ 55+)
     
    พลขับ (เจ้ๆ)ก็พามาที่วัดหลวงพ่อพระใส คนเยอะมาก มีงานด้วยน่ะ ด้วยความหิวจัด!!...แอบแวบไปซื้อลูกชิ้นปลามากิน เจ้ก็แอบงีบในรถ
     
    แถมฝนตกปลอยๆ ซะอีก (โอ้!!...บรรยากาศ) เสร็จจากนั้นก็..หาไรกิน สรุป!! หิวกันไง ไม่ไหว๋ เหอๆ ก่ะว่าจะไปวัดแถวบ้านป้าอีกวัดก็ไหม๋ไหว๋..
     
    กว่าจะตกลงเรื่องร้านได้ก็...เล่นวิ่งน้ำมันหมดไปเยอะเลย สรุป!! ไปทานปลาเผาที่ริมโขงทางเหนือ ทางไปท่าบ่อ แถวบ้านเมืองหมีน้อย-ใหญ่
     
    อร่อยสมกับเป็นสถานที่ท่องเที่ยวน่ะ แต่...ช้าอ่ะขอบอก บรรยากาศโอม๊ากๆ ราคาปานกลางพอสู้ไหว๋ แต่ถ้าไหม่แวะห้องน้ำก่อนไปก็ ออกเศร้านิดส์น่ะ เหอๆ..
     
              เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็หย่อน ซะงั้น!!...ป่าวขากลับเพื่อไม่เสียเวลาก็ปาเข้าไปบ่ายแก่ๆ แล้วเลยถวายเทียนวัดที่ผ่านตอนกลับ คราวนี้เจ้ง่วงไง ...
     
    เลยให้เพ่ชายมาขับ แล้วตัวเองก็ไปงีบในรถอีกคัน ...เบาเลยรถอ่ะ 555+...ก็เป็นวัดที่ 6 7 8 พอจะจำชื่อวัดที่ 8 เละ 9 ได้เพราะท่านแม่ทัพพูดชื่อวัดบ่อยๆ
     
    (ขอบอกว่าเพ่ชายขับรถ ...จะอวก วิน วิน วินส์ อิๆ เกี่ยวกันไหม๋เนี้ย?!? ไม่รู้ล่ะขอเกี่ยวด้วยน่า^^..) ก็ชื่อวัด มีชัยศรี (หรือป่าวน่ะ) และก็วัดหายโศก จริงๆน่ะ
     
    พอดี ถวายเทียนวัดสุดท้ายเสร็จซักพักก็ไปถ่ายรูปที่ริมโขงกัน สวยม๊ากๆ ติดวัดเลย เพิ่งรู้ด้วยน่ะว่ามีศาลตำนานเจ้าแม่สองนางด้วย (ขอแนะนำให้แวะไปสักการะน่ะถ้ามีโอกาส)
     
    เหมือนฝนเป็นใจน่ะ แบบครึมมาทั้งวัน แถมปลอยๆ บ้างจนถวายเสร็จแล้วถึงตก...สาธุ จริงๆ เพราะนานๆ ทีที่บ้านเราจะทำอะไรๆ ด้วยกันแบบนี้ นี้ก็เป้นครั้งแรกด้วย ...อืม
     
             ขากลับก็แวะไปหายายที่บ้าน ท่านแม่ทัพอยากไปตลาดใต้ แต่ท่านรองแม่ทัพ (เจ้ๆ) จะไปท่าเสร็ด จึงแยกทางกันและก็กลับบ้าน
     
    วันนั้นเป็นว้นที่ มีความสุขม๊ากๆ เพราะได้เห็นรอยยิ้มจากพ่อ พี่ และคนในครอบครัวบ่อยทีสุด ยอมรับเราก่ะเพ่ชายเล่นมุขบ่อยที่สุด (ก่ะว่าจะตั้งเป็นคณะตอนกลับนิล่ะ 55+)
     
    ได้ทั้งบุญทั้งความสุข เหนื่อยนิดส์ๆ แต่ก็ไม่ผิดหวังที่ได้ไปทำบุญถวายเทียนแบบนี้ คิดว่าปีหน้าถ้ามีโอกาสจะไปทำบุญที่สถานเลี้ยงเด็กบ้านข้าวสาร (หวังๆ..)
     
    ไงบุญที่ได้มาเต็มถุงก็ขอแบ่ง เพื่อแผ่ถึง บิดา มารดา ครูบาอาจารย์ พี่น้องครอบครัว ญาติสนิทมิตรสหาย เจ้ากรรมนายเวร ให้อยู่ดีมีความสุข ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ
     
    ทุกผู้ ทุกคน เถิด ...สาธุ ^^... 
     
     
                                                                                                                            หนึ่งวันกับความสุขที่มี ขอบคุณม๊ากๆ ก๊าบ (จากวันหยุดสี่วัน) ...สายรุ้ง
    July 01

    ...I MiZZ yoU...

    สายรุ้ง...
     
                          ...ทุกๆ ลมหายใจที่มีอยู่
     
                                                                            ...ทุกๆ รอยเท้าที่ก้าวย่าง
     
                                                           ...ทุกๆ สิ่งละอันที่ทำมา
     
                                            ...ทุกๆ ช่วงสายตาที่ก้าวมอง
          
     
    ... I miss You ...
     
    สายรุ้ง...