MADA's profilepooh...(^ i ^)...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 18 ... iT's RaIniNiNg ...= . ='... NoW ... vnv"...ไม๋วันนี้ฝนตกทั้งวันเลย บรรยากาศก็ดูเศร้าๆ ...ท้องฟ้าก็ดูครึมๆ อากาศก็เย็นๆ เลยไปกันใหญ่เลย คนยิ่งอารมณ์เหงาๆ = i ="...อยู่!! อารัย อารัยก็เป็นใจซะ ยังก่ะตรัดเตรียมมายังไง ยังงั้นอ่ะ ... แถมได้เพลงที่เข้ากับบรรยากาศ เปิดฟังก็ยิ่งเข้ากันไปใหญ่ อืม...ว่าแล้วเชียวไม่นาน ฉานก็ต้องไปกับบรรยายกาศนี้แน่ๆ เลย เหอๆ... เพลินเลย เผลอหลับไปตั้งเกิบจะชั่วโมงแน่ะ ..!?! เหอๆ... .. ^ ^"...แต่จะว่าไป บรรยากาศแบบนี้ ก็ชวนให้เผลอนั่ง คิดอะไร ต่อมิอะไรได้เรื่อยๆ เลยน่ะ เพลินซะจนลืมไปเลยว่ายังมีงานที่ต้องทำอีกเยอะ เหอๆ... เผลอคิดอยากจะไปเล่นน้ำฝนซะในตอนนั้นด้วย เห็นเด็กๆ เล่นกันอย่างสนุกๆ ไม่คิดอะไร ไม่กลัวอะไร ดูมีความสุข แบบที่เราเองก็ลืมไปด้วยซ้ำว่า เราเองก็เคยชอบเล่นเวลาฝนตกแบบนี้ ... อ่า ...อดอมยิ้มไม่ได้เลย ทุกที่ที่ได้เห็นอะไรๆ แบบนี้ ...^ ^... ..แต่ก็ชอบน่ะฝนตกอ่ะ เพราะหลังจากฝนหยุดแล้วก็จะมีรุ่งหลากสี มาทักทายกัน .. June 15 ..(* i *')..I Don'T KonW WheRe ArE YoU THeRe ... ...จะออกไปที่ไหน ทำตัวตามสบายไม่ทุกข์ร้อน เหงาเมื่อไรก็แค่ไปดูหนัง ชอบไปอินน์กับรักกับเรื่องของใคร ทั้งที่จริงมันไม่ใช่ตัวฉันเลย เป็นคนขี้เหงา ทนทำตัวเหมือนคนไม่เหงา อยากมีแฟนอย่างเขา ได้แต่อดและทนเก็บมันไว้ คิดถึงใครคนนั้นที่มองหา... คิดถึงคนที่ไม่เคยเจอหน้ากัน... คิดถึงใครคนนั้นมากมายเหลือเกิน... ฉันไม่รู้เธอมีอยู่จริงหรือเปล่า จะเจอเธอที่ไหนในโลกนี้ ฉันนั้นเฝ้ารออยู่ด้วยใจเต้นถี่ เธออยู่ที่ไหนได้ยินไหม ฟ้าไม่ได้เป็นใจให้เราพบกัน แต่ฉันจะไปหาเธอให้ได้ ขอแค่ได้ไปบอกถ้อยคำสักคำ อยากให้เธอรู้ได้ยินไหม ฉันไม่รู้เธอมีอยู่จริงหรือเปล่า จะเจอเธอที่ไหนในโลกนี้ ฉันนั้นเฝ้ารออยู่ด้วยใจเต้นถี่ เธออยู่ที่ไหนได้ยินไหม ฟ้าไม่ได้เป็นใจให้เราพบกัน แต่ฉันจะไปหาเธอให้ได้ ขอแค่ได้ไปบอกถ้อยคำสักคำ อยากให้เธอรู้ได้ยินไหม อยากพบเธอ อยากคบเธอ อยากรักเธอ ได้ไหม ได้ไหม..... ที่มา: www.siamzone.com
... June 14 ... THe FaSTest TiMe ... ...จริงๆ .. แล้วก็ว่าจะเข้ามาอัพในวันคล้ายวันเกิดตามิคอยู่เหมือนกันน่ะ
แต่...พายุ(งาน)เข้ากระหน่ำกันทั้งสัปดาห์กันเลย แม้กระทั่งโทรศัพท์ยังไหม๋มีเวลาจะรับเลย อืม...
แอบอดน้อยใจตัวเองไหม่ได้ ที่ไหม๋ได้ทำตามสัญญาของตนเองที่ให้ไว้...มาอัพข่าวที่ตามิคกับเพื่อนๆ มาไทย ก็ยิ่งอดน้อยใจบ่นพึมพำๆ กับตัวเอง ...น่ะ ถ้า ณ ตรงนั้นมีโอกาสคงเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ของตัวเองในปีนี้เลยทีเดียวน่ะ...^^..
ไว้ถ้ามีโอกาสอีก จะทำตามใจด้วยแรงใจที่ตั้งตารอคอยการกลับมาอีกครั้ง...ให้ได้เลยน่ะ อืม ^^..
นับๆ ไปก็ครบ 3 ปีแล้วซิน่ะ ที่เราก้าวผ่านเข้ามาในโลกของ "วัยผู้ใหญ่" อืม...
คิดๆ ไปก็รวดเร็วซะจนลืมไปเลยว่า ตัวเลขที่ตามติดหลังมาเนี้ย จะเข้าใกล้เลขฐาน 3 แล้ว เหอๆ...= ="..
อะไรๆ ก็ดูเหมือนจะลงตัวไปแบบเรือยๆ ...งานที่ทำอยู่ก็ดูจะเข้าทีไปในแบบของมันเอง
แต่ก็ยังดูเหมือนไหม๋มีความสุขเลย ทั้งๆ ที่อะไรๆ ก็ดูไม่มีปัญหา
คงเพราะในใจยังติดข้างเรื่องบางเรื่องอยู่เลยยังกระวนกระวายเป็นหนูติดจั่นอยู่เนี้ยล่ะมั่ง เหอๆ..
ว่าไปแล้ว 2 ปีที่ทำงาน (ระหว่างที่ฝึกงาน) ก็คิดเสมอน่ะว่า เราจะใช้ชีวิตอยู่กับตรงนี้ไปทั้งชีวิตเลย ได้หรอ?!?..
ยอมรับน่ะว่าช่วงปีแรกที่ทำงาน ใจไม่ได้อยู่ที่งานเลย ตัวก็ทำตามหน้าที่ที่ได้ยินไปในแบบอัตโนมัติ
เพื่อนร่วมงาน(รุ่นพ่อ รุ่นแม่) มาแบบไหน๋ก็ได่ เราก็ตัวรีบๆ เข้าไว้จะได้ไม่มีปัญหา อะไรมาก็รับหมด
จนบางทีก็แอบคิดไหม๋ได้ว่าที่ทำอยู่นั้นมีความสุขหรือทุกข์กันแน่...(สังสัย)
ทุกๆ วันเมื่อเลิกงานทุกคนก็จะสลายตัวไปในทิศทางของแต่ละคน ...ตัวเราหรอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร
ก็ใช้ชีวิตประจำวันไปเรื่อยๆ นั่งเช็คงาน เล่นเน็ต แอบคุยกับเพื่อนๆ ดูไฟล์ต่างๆ ที่พอจะทำให้ชุ่มชื่นหัวใจพอมีแรงใจทำอะไรๆ ไปวันๆ..
หรือไม่วันไหนเบื่อมากๆ ก็จะพาเด็กๆ เล่นที่สนามบ้าง หาผลไม้
พื้นบ้านแถวๆ นั้นกินบ้าง เหอๆ...ก็ดูๆ มีความสุขไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไรมากมาย...
แต่แหม่..ถ้าไม่ติดตรงที่ใจเราอยู่ที่บ้านก็คงไม่ทุกข์ใจบ่อยๆ กันหรอก
คงเป็นเพราะความเคยชินของเราที่ไหม่ว่าจะไปเรียน ไปเที่ยวกับเพื่อนที่ไหน ก็ต้องขอกลับไปนอนไปที่บ้าน
ไม่เคยไปไหนห่างบ้านมานาน ได้เกิน สัปดาห์เลยศักครั้ง...
และเมื่อรู้ว่าจะได้มาทำงานต่างจังหวัด ก็คิดซะแทบจะขาดใจให้ได้ เพื่ออนาคต เพื่อบ้าน อะไรๆ ที่ไม่อยาก
ก็ต้องทำแล้วล่ะ ...แต่ยังดีที่ยังมีข้อความ เสียงกำลังใจต่างๆ จากคนที่เรารัก ทั้งพี่ ทั้งเพื่อน ก็ยังพอทำให้มีพลังกำลังใจ
ทำงานต่อไป ช่วงวันหยุดก็เที่ยวไปๆ กลับๆ ก็ยังพอไหว
--
  --ผ่านมาแล้วก็ครบ 2 ปีที่อยู่ในช่วงทดลองงาน
เมื่อคิดกลับไป ถ้าเราอ่อนแอและไม่เข้มแข็ง วันนี้ก็คงจะมาแบบทุลักทุเล หรืออาจจะพังไปแบบไม่เป็นท่าแน่ๆ
จะว่าไปแล้ว...เพราะสิ่งที่เราทำอยู่หรืองานนี้ที่ทำให้เราได้มีโอกาสอะไรๆ หลายๆอย่าง
ถ้าไม่มีเราคงต้องใช้ความพยายามและคงเหนื่อยมากกว่าที่เป็นอยู่นี้ เท่าตัวแน่ๆ เลย
และที่สำคัญต้องขอบคุณเบื้องหลัง เบื้องหลังจริงๆ
ถ้าไม่มีบุคคลเหล่านี้เราคงจะหันเหไปในทางไหนก็นึกไม่ออกอาจจะดี หรือร้ายไปทางไหนก็ไม่รู้
ขอบคุงมากๆ น่ะค่ะ พี่สาว ^^... (คุณป๋า และพี่ชายด้วยน่ะก๊าบ)
และกลองแต๊กที่สนับสนุนกันเสมอ
ไม่ห่างหายกันไปไหน ...นานๆ
ไม่ทิ้งกันเมื่อมีเรื่อง ...ต่างๆ
เป็นที่ปรึกษาที่ดี ...ให้กันเสมอ
เป็นกำลังสนับสนุน ...ค่อยให้กำลังใจ
มอบเรื่งราวดีๆ สิ่งดีๆ ให้กัน
ขอบคุณม๊ากๆ น่ะ เพื่อน ^^...
เอาล่ะ...!! อีกต่อไปข้างหน้าจะเป็นยังไง อะไรคงเดาได้ไหม๋อยาก
จะมีเรื่องดีๆ หรือเรื่องร้ายแรงขนาดไหน๋ ต้องต่อสู้ปัญหาที่เจอไปอีกเท่าไหร
ก็...จะบอกตัวเองเสมอว่า ..จะยังไงๆ ก็ยังมีคารวานกำลังใจ
อยู่ด้านหลังเราทุกเมื่อ ไม่ว่าจะเมื่อไหร่ ยังไง เขาเหล่านั้นก็ยังคงยิ้มส่งมาให้เราได้เสมอ...
อยู่เป็นคาราวานกำลังใจให้กันและกันอยู่ตลอดไปน่ะก๊าบ ..^^..
m--/^ ^\--m
สู้ๆ สู้ตาย!!
 ...June 04 HaPPy BrIThdAy My LoVELY SuNsHinE DaY ..^^.. .. ...HaPPy BriThDAy To PaRK YoOChoN ^^.. จริงๆ แล้วในวันนั้นคงมีคำอวยพรจากคนรอบข้างๆ และแฟนๆ หยิบยืนความรักความรู้สึกดีๆ ให้ตามิคมากมายเลยน่ะ ตามิคคงมีความสุขที่มีคนรักและห่วงใยนาย ได้มองจากตรงนี้...ก็ยังสัมผัสได้ถึงความรักความรู้สึกเหล่านั้น... รู้สึกปลื้มใจ ดีใจจริงๆ ที่มีคนค่อยรักและดูแลตาเหม่ง คงไหมฦต้องห่วง่ะว่าจะเหงาและคิดถึงที่บ้าน เพราะเท่าที่ดูแล้ว ทุกๆ น่ะตอนนี้ของตาเหม่งคือบ้านแล้วน่ะ... ครบ 22 ปี อืม...เราก็คงไปข้างหน้าอีกอ่ะน่ะ = =".. ไงก็ขอให้ตาเหม่ง เต็มที่กับสิ่งที่ได้ทำน่ะ สุขภาพแข็งแรงจะได้มีแรงและพลังที่จะทำในสิ่งที่รัก มีความสุขกับที่ที่ทำ และทุกๆ วัน มีความสุขมากๆ และให้ความสุขพวกเรามากๆ น่ะ รักษาสุขภาพด้วย บุรี่เพลาๆ ได้ก็เพลาๆลงหน่อยน่ะ ...(กระแสจิตเต็มสตรีมมม!!) ขอบคุงม๊ากๆ ขอบคุงน่ะ ตาเหม่ง... |
|
|
...%3a+June%2c+2008&referrer=){kind=small}
