...

วันวาเลไทน์ปีนี้ ก็ยังคงเรียบๆ เงียบเหงาเหมือนทุกปี...

 

แต่ปีนี้...ฉันกลับได้สัมผัสความรักที่เกิดจากคนรอบข้าง

 

ไม่ใช่ความรักที่มีแต่ฟ้าใส... ดอกไม้แสนสวย มองโลกทุกอย่างเป็นสีชมพู...

 

กลับเป็นความรักที่มีแต่ความจริงใจ ดูแล และห่วงใย

 

ฟังๆ ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ทุกคนก็ต้องเคยหรือได้สัมผัสความรักแบบนี้กันอยู่ทุกวันอยู่แล้ว ...

 

แต่จะมีใครสักกี่คนที่จะมองคนที่รักและหวังใยเราจริงๆ ด้วยสายตาที่เข้าใจและเห็น รับรู้ความรู้สึกนั้นได้

 

...ขอบคุงสำหรับ ความรู้สึกที่ส่งมาให้ตลอด จนบางทีกลายเป้นผู้ได้รับอยู่ซะจนชิน จนทำให้ลืมที่จะหยิบยื่นคือให้..

 

จากนี้จะใช้สติ...เตือนตัวเองทุกครั้งว่าต้องใช้เวลาให้ที่มีให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

เพื่อจะตอบแทนคนที่อยู่เคียงข้าง คนสำคัญ ของชีวิตอีกคน ^^...